انقلابی گری هم دولا دولا نمی‌شود!

خیلی متعجبم از دوستانی که خود را معتقد به نظام می‌دانند و چارچوب قانون اساسی را پذیرفته اند و جمهوری اسلامی‌را بعنوان نظام ولایی پذیرفته اند ولی بازهم در میدان تصمیم گیری و عکس العمل که می‌رسد عکس العمل و واکنشی متفاوت با این باورهایشان انجام می‌دهند. بعنوان مثال همین چند روز گذشته خبر محکومیت امیرحسین ثابتی مسئول اسبق بسیج دانشجویی دانشگاه تهران عکس العمل‌های عجیبی را از سوی بعضی از همین دوستان حزب اللهی و پایبند به نظام در پی داشت.

ماجرا این بوده است که ثابتی در مطلبی بعد از قضیه ی وقف دانشگاه آزاد آقای لاریجانی را “جاسبی گرا” می‌نامد و به استناد بعضی دیگر از اتهامات، دادستانی علیه او قرار مجرمیت صادر می‌کند و در دادگاه محکوم می‌شود. بعد از خبر محکومیت او بعضی صداهای فیه تأمل از جبهه ی دوستداران انقلاب بلند می‌شود که بنظرم خطرناک است در آینده.

بعضی از اعتراض‌هایی که به محکومیت ثابتی شده بود اینطور بود که چرا یک جوان حزب اللهی و بسیجی را محکوم کرده اید؟ چرا کسی که دلسوز نظام است را محکوم کرده اید؟ این روش برخورد منجر به سرخوردگی نیروهای انقلاب می‌شود!

من از این نحوه ی استدلال متعجبم، آیا کسی که حزب اللهی است و القاب و عناوینی از جنس انقلاب دارد مصون از پیگیری‌های قضایی است و می‌تواند از چارچوب‌های قانون عبور کند؟ آیا استدلال کسانی که انگشت اتهام را به سوی قوه ی قضائیه گرفتند خارج از منطق و عقل نیست؟ آیا بدیهی نمی‌باشد کسی که دلسوز نظام است باید پایبندی بیشتری به چارچوب‌های قضایی و حقوقی آن داشته باشد؟ پس چرا این افراد به چنین استدلال‌هایی روی آوردند؟

از آن طرف عده ای دیگر سیری در برخورد با منتقدین آقای لاریجانی چیدند و بررسی کردند که حاشیه ی امن آقایان لاریجانی خصوصاً علی لاریجانی بسیار وسیع شده است طوریکه نقد سازنده نیز در این وسط فدا شده است و از آن طرف این حاشیه ی امن برای دیگر مسئولین وجود ندارد و کسانی راحت به آن‌ها در قالب نقد فحاشی می‌کنند و کسی برای آن‌ها قرار مجرمیت صادر نمی‌کند و وبلاگی بسته نمی‌شود و سایتی فیلتر نمی‌شود!
این استدلال این‌ها بنظرم صحیح است و خودم نیز حتی در مطلبی بعد از فیلتر شدن سایت تریبون به این روندی که نقد سازنده در حال فدا شدن است به این جریان معترض بودم.

یا اینکه کسانی دیگر اعتراض کردند چرا بعضی از منتسبین به قدرت و ثروت و با روحیه ی عناد علیه نظام وقتی اقدام علیه امنیت نظام می‌کنند و یا به مسئولین توهین می‌کنند پیگیری جدی قضایی نمی‌شوند و از آن طرف دیگرانی که اعتراضشان در جایگاه دلسوزی نظام است اینطور باید تاوان دلسوزی شان را بدهند؟ یعنی به نوعی مقایسه ی بین برخوردهای دستگاه قضاء با متهمین.

ولی استدلال اول برای نقد به برخورد با منتقدین کجا و این استدلال کجا؟ من هم موافقم شتر سواری دولا دولا نمی‌شود ولی اگر قرار است که به استدلال اول تمسک کنیم قطعا دولا دولا انقلابی گری می‌کنیم!


یک ستارهدو ستارهسه ستارهچهار ستارهپنج ستاره (1 امتیاز, میانگین: 5٫00 از 5)
Loading...

بازتاب

بازتاب URL برای این نوشته:
http://www.khanetab.ir/wp-trackback.php?p=709

ارسال دیدگاه