احساس درماندگی و عبودیت

پیشنهاد “باهم بخوانیم” را از وبلاگ بر ساحل سلامت الگو گرفته ام، بنظرم طرح خوبی ست که جملات و پاراگراف‌های زیبا و نکته دار را از کتاب‌ها و مقالاتی که می‌خوانم در اینجا قرار دهم تا اینکه مخاطبان احیاناً استفاده کنند و هم خودم بعداً استفاده کنم. دسته باهم بخوانیم را ذیل دسته پیشخوان قرار می‌دهم.

“اکنون دیگر احساس رقابت در ما فراموش شده است و احساس درماندگی برجایش نشسته و احساس عبودیت. ما دیگر نه تنها خود را  مستحق نمی‌دانیم یا برحق(نفت را می‌برند چون حقشان است وچون ما عُرضه نداریم، سیاستمان را می‌گردانند چون خود ما دست بسته ایم، آزادی را گرفته اند چون لیاقتش را نداریم) بلکه اگر در پی توجیه امری از معاش و معاد خودمان نیز باشیم به ملاک‌های آنان ارزشیابی می‌کنیم و به دستور مستشاران و مشاوران ایشان. همانجور درس می‌خوانیم، همانجور آمار می‌گیریم، همانجور تحقیق می‌کنیم، اینها به جای خود. چراکه کار علم روشهای دنیایی یافته. و روش‌های علمی‌رنگ هیچ وطنی را بر پریشانی ندارد. اما جالب این است که عین غربی‌ها زن می‌بریم، عین ایشان ادای آزادی را در می‌آوریم، عین ایشان دنیا را خوب و بد می‌کنیم و لباس می‌پوشیم و چیزی می‌نویسیم و اصلاً شب و روزمان وقتی شب و روز است که ایشان تأیید کرده باشند. جوری که انگار ملاک‌های ما منسوخ شده است. حتی از اینکه زاییده ی اعور ایشان باشیم به خود می‌بالیم. بله، اکنون از آن دو حریف قدیم- چنین که می‌بینید- عاقبت یکی جارو کننده ی میدان از آب درآمده است و آن دیگری صاحب معرکه است و چه معرکه ای ! معرکه ی اسافل اعضاء و تحمیق و تفاخر و تخرخر. تا نفت را بار بزنند! و مگر در این دو سه قرن اخیر چه رخ داده است؟ چه‌ها پیش آمده تا روزگار اینچنین وارونه شد؟”

غربزدگی- جلال آل احمد- فصل ۴ (ریشه‌های بیماری)


یک ستارهدو ستارهسه ستارهچهار ستارهپنج ستاره (امتیازی داده نشده)
Loading...

بازتاب

بازتاب URL برای این نوشته:
http://www.khanetab.ir/wp-trackback.php?p=630

ارسال دیدگاه